Ένα γρήγορο πόστινγκ ενός ντοκουμέντου βίντατζ σήμερις που θα κάνει καβάλους να εκραγούν (εφόσον είσθε γκέι άνδρας, στρέιτ γυναίκα ή μπισεξουέλ και των δύο βασικών συνομοταξιών, ως επί το πλείστον, αλλά αν είστε κάτι άλλο, σας ωθώ να δηλωθείτε, έτσι βρε αδερφέ/ αδερφή, από το στατιστικό ενδιαφέρον) και σάλια να τρέξουν. Εγώ σας προειδοποίησα! Επίσης, μην ανησυχήσετε αν δεν ακούτε κάτι στην αρχή, ο ήχος θα έρθει σύντομα από εκεί που δεν το περιμένετε.

Screen test με Paul Newman/ James Dean και ματιές που σκοτώνουν. Μόλις διάβασα, δε, και το βίντατζ κουτσομπολιό ότι, λέει, αυτοί αμφότεροι ήτο της μπισεξουέλ πεποίθησης, οπότε κάνει πιο ενδιαφέρον. Δηλαδή δεν είναι μόνον η ιδέα σας αυτό που βλέπετε, ούτε ήταν ΤΟΣΟ καλοί ηθοποιοί χεχεχ- αυτά είναι τα σέκσι! Απόλαυσέ το και έλα μετά από το απαιτούμενο διάλειμμα (μετά τις 15 φορές που θα το δεις σερί) να μας πεις πώς σου φάνηκε.

Labels: James Dean, Paul Newman, Γκομενάκι της ημέρας, πρωτοξάδερφα, ταλέντο, Ψώλυγουντ

Αγαπητή Amy,

Φτάσαμε στο τέλος της κοινής μας πορείας. Εγώ και συ πορευτήκαμε τα τελευταία χρόνια αντάμα στη φουρτούνα της ζωής, περάσαμε μύρια κύματα, αλλά κρατηθήκαμε για όσο αντέξαμε, χέρι χέρι, εγώ από το σπίτι μου με τα τραγουδάκια σου και συ από την Αλβιώνα με τα ντράβαλά σου. Αντέξαμε μαζί τούτα τα χρόνια την αποτυχημένη σχέση σου, τον αποτυχημένο γάμο σου με την αποτυχημένη σχέση σου, τη θολούρα της κεταμίνης, το ρυπαρό σου beehive που είχε χρόνια να δει σαπούνι, την ανορεξία που μάλλον δεν οφείλεται σε ψυχολογικά δρώμενα, αλλά στην ως άνωθι θολούρα, τις παθέτικ εμφανίσεις σου στα εκάστοτε βραβεία, φεστιβάλ, συναυλίες, αποτυχημένες λάιβ εμφανίσεις όπου έφτυνες ξανά και ξανά κατάμουτρα τους αφοσιωμένους σου φαν νιαουρίζοντας σαν ψωρόγατο, ξεχνόντας τα λόγια στα τραγούδια που έχεις γράψει η ίδια και γενικώς όντας ένα ράκος που δε χωράει δικαιολογίες, αντέξαμε τον πατέρα σου, τη μάνα σου, την πεθερά σου, τις φυλλάδες, τα παπαράτσια, τις φυλακές, τα δικαστήρια, το παράφορα απαίσιο μαύρο αϊλάινερ σου, ενίοτε μουτζουριασμένο από τα κλάματα του comedown, αντέξαμε τις βρωμομπαλαρίνες σου,
Και γιατί τα αντέξαμε όλα τα παραπάνω μαζί, ωσάν το Γιβραλτάρ; Γιατί σε λυπόμουν τόσο καιρό και γιατί σε υπερασπιζόμουν όταν οι φίλοι μου μου έλεγαν να σε αφήσω, να βρω κάποιον άλλο, κάποιο να με στηρίζει, να μου γράφει τραγούδια χωρίς αναφορές σε ναρκωτικά, να μπορώ να τον δω κάποια μέρα σε συναυλία χωρίς να υπάρχει 90% πιθανότης ότι θα ακυρωθεί ή/ και θα διακοπεί 5 λεπτά μετά την έναρξη. Γιατί όλες οι dysfunctional σχέσεις είναι δύσκολο να τελειώσουν. Αλλά πλέον τα ψέμματα τέλειωσαν. Δύο τεράστιες σταγόνες σιλικόνης έκαναν το ποτήρι να ξωχειλίσει:
Μόνο ένα άτομο εντελώς χαμένο πλέον θεωρεί ΑΥΤΟ το ανοσιούργημα καλή ιδέα.

Προφανώς δεν κοίταξε στον καθρέπτη.Και αν κοίταξε, μάλλον ήταν εν οίδει θολοχασούρας.Έξτρα μπόνους κατάντιας: φούσκωσε ΚΑΙ τα χείλια με πετροχημικά. Και σε περίπτωση που αναρωτιόσασταν, ναι, ΚΑΙ οι φακίδες είναι ψεύτικες. Αυτά τα γελοία δε μπορώ να τα συνυπογράψω με την καμία. Αυτά τα ολίγα. Πλέον είσαι αποκλειστικά πρόβλημα των γονιών σου.
Και τώρα σε παρακαλώ, μάζεψε τα ρυπαρά σου πράγματα (άσε όμως τα σιντί) και φύγε από το σπίτι μας, τρομάζεις το τεκνό μου.

Labels: Alexander Skarsgård, Amy Winehouse, κατάντιες, πλαστικά βυζιά, πλαστική, σκατά λιασμένα, συφιλιές, Χωρισμοί

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Σήμερα έκανα γερμανική βάρδια 5 ωρών στο γυμναστήριο και οι κοιλιακοί μου έχουν βαρέσει μπιέλα. Από εδώ και τούδε αποφάσισα να φοράω αυτό το τσίτι το ξώμπρατσο όσο πιο πολύ με παίρνει. Τι χτυπιέμαι στα γυμναστήρια άμα είναι να μην τα δείχνω; Ένιγουει, από τότε που χώρισα νιώθω άλλος άνθρωπος. Νιώθω το κορμί μου μισό. Θυμάμαι το κολασμένο σεξ με το Σάκο και θλίβομαι. Και αισχύνομαι επίσης, αλλά με την καλή την έννοια. Και μετά κλείνω τα μάτια και ονειρευομαι.
Είμαι γενικώς μπερδεμένος. Και όλα αυτά που λένε οι φυλλάδες περί Evan Rachel Wood και (ήμαρτον!) Kate Bonesworth είναι πίπες, αγαπητό μου ημερολόγιο, πίπες και ψεύδη ασύστολα. Ένα απλό μεθυσμένο φλερτάκι σουηδικού τύπου είχαμε και το κάνανε σήμερα γάμος γίνεται. Αχ ας μπορούσααααα να σε ξεχάαασωωωωω
(Παραθέτω σπάνιο φωτογραφικό υλικό από το λεύκωμα της σχέσης μας. Σάκε, γύρνα πίσω! Η hjärta μου βαράει λειψό σκοπό και το kropp μου σε ποθεί ακόμη παθιασμένα-τι κι αν έχασες το πρόσωπό σου σε εκείνο το φριχτό δυστύχημα στο εργοστάσιο με τους δονητές και αναγκάστηκαν οι ιατροί να σου βάλουν ένα λευκό τετράγωνο! Για μένα θα είσαι πάντα ο ίδιος, γνωστός, φιλήδονος, ερωτικός, αισθησιακός, μελαχρινός αγαπημένος Σάκος που γνώρισα τότε, μία παγωμένη μέρα στην Ουψάλα στο κιόσκι με τα λουκάνικα του Björn-Gustav)
Ο μπαμπάς μου λέει να σε ξεχάσω, να βγω στα πάρτυ με τα ούζα που συνέχεια με προσκαλούν φίλοι και γνωστοί (μα τι μόδα τώρα τελευταία τα ούζα!) και να παρθώ ασυστόλως μέχρι να σε ξεπεράσω, αλλά εγώ δεν είμαι από αυτούς. Εγώ είμαι από τους άλλους, Σάκε! Από εκείνους με τα μονόπετρα και τις βίλες και τα σκυλιά και τα μούλικα! Δώσε μας μία ευκαιρία ακόμη!
Τούδε και στο εξής, θα περιμένω, din Alexander

Labels: Alexander Skarsgård

Ένα μιξ εντ μπλιαξ φωτογραφικό ποτ μπουρι...

Ξεκινάμε με Madonna ωσάν σκληροπυρηνικιά θεούσα καθηγήτρια στη σχολική προσευχή το πρωί, που ανακοινώνει χαιρέκακα στο νυσταγμένο κοινό της ότι αναβάλλεται η τριήμερη, έτσι του σετ δε μουντ..

Η πρωθιέρεια του κλας, ελεγκάνς, σοφιστικέ και λοιπών γαλλικών Παμέλα, με το πιο απαλό κωλόχαρτο για τσίτι και γοβίδι αφιονάτο Λουμπουτάν! Πού 'σαι Κατινιώ μου να δεις τον ξεπεσμό του Κριστιάν! Το καλύτερο της φωτό όμως, είναι το κοριτσάκι που αγκάζαρε η Πάμελα να της κρατάει το κωλόχαρτο-ουρά (ξέρετε, αυτό που πιάστηκε στο στρινγκ κι αυτή το κατάλαβε όταν είχε φτάσει στο μπουφέ) όλη τη βραδιά... δεν το πήρε από ορφανοτροφείο, όχι αγαπητέ! Της το 'δωσε οικειοθελώς η μάνα, και πού να ξέραμε ποια είναι να της στείλουμε ένα ταψί μπακλαβά για τα συχαρίκια! Άμα Πάμελά μου μέχρι και το 7χρονο σε κοιτάει με αηδία, άρον το κωλοχάρτι και σπίτι σου!

Εγκρίνεις; Αφού στο 'πα ρε μαλάκα Ομπάμια, άσε το θείο Νικολά να σε φτιάξει! Τα καλύτερα γκομενάκια σου 'χω! Τι με πέρασες, κανά μοναχοφάης σαν το Σίλβιο; χι χι χι

Η ξαδέρφη του Μπον Τζόβι, προσπαθεί να προσελκύσει πελάτες στην προκυμαία του Νιου Τζέρζι.

Παναγιά μου ο Νοσφεράτου! Βέβαια, και στο πριν άμα την έβλεπα θα τη φώναζα Παντελή, αλλά τα 'χουμε ξαναπεί για του λόγου της, και τι να λέμε τώρα!

Η προσωπική μου αντιπάθεια (μία από τις πολλές, μην ταράζεστε) με αρνίσιο μαλλί προ κουράς και η φύτρα στον αστράγαλο και το πουά αντίσκηνο για πουκάμισο.. έξτρα μπόνους το αγελαδόβλεμμα της αυταρέσκειας... αυτή νόμισε ότι με τα λεφτά του "βάλε γέρο τα γυαλιά σου για να κάνεις τη δουλειά σου" θα γινόταν κιουρίαααα!!!! Ααααααμ, ιτς νοτ δατ ίζιιιι μάι μπιούτιφουλ μάνταμ!!

Labels: άσχετα, βλακείες, Βουλιαγμένης, βουρδούλακες, μούντζα, ξερά δαμάσκηνα

Καλημέρα τεκνάκια μου! Με πιάσατε σε μετακόμιση και έχω τριγύρω μου έναν σάκο με κούτες και 5 σάκους με ρούχα, σα πρόσφυγγας την εποχή αυτή. Άμα θες να ντυθείς πρέπει να ψάξεις τους 5 σάκους με τα ρούχα και να βρεις στο προτσές έναν τόνο μπλουζιά και λοιπά που έχεις να φορέσεις εδώ και 5 χρόνια, γιατί τα είχες κρύψει στην υπόγα λόγω του ότι δεν είχες χώρο στο προηγούμενο απαρταμέντο, αλλά τώρα έχεις! Σας ομιλώ από τα νέα στρατηγεία του Σάκου στα αψηλά αλώνια, στο 12ο όροφο (μπιγκ ντηλ στην πόλη όπου ζω, όπου τα περισσότερα χτίρια είναι γύρω στους 3 ορόφους). Αλλά ας αφήσομε τα προσωπικά, έχουμε και ένα νέο θύμα αιφνίδιου θανατικού να ξωπροβοδίσουμε.
(set the mood)

O Stephen Gately ήταν μέλος των Boyzone, ένα ωραίον αγόρι, μάλλον ο πιο όμορφος του συγκροτήματος και ο μόνος ανοιχτά γκέι (δε μπορεί να ήταν ο μόνος γκέι των Boyzone, come on now, αλλά αυτά δεν είναι επί του παρόντος) και παντρεμένος με τον καλό του, με παπα-Έλβις και με κουμπάρο (στο Λας Βέγκας). Και όχι ότι έχω καμία ιδιαίτερη κάψα με τους Boyzone και ξαφνικά τώρα που πέθανε αχχχ τι κρίιιιμα, αλλά ναι! Αχχχχ τι κρίιιιμα. ΜΟΥΝΤΖΑ στο Χάρο ΞΑΝΑ, γιατί τα παίρνω. Είναι δυνατόν να την κάνεις στα 33; Στις διακοπές σου στη Μαγιόρκα;; ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟ ΟΙΔΗΜΑ;; Φευ, ζωή στα κατσικομούλαρά του και ας ελπίσουμε να υπάρχει η μεταθανάτιος, γιατί αλλιώς θα τα πάρω ακόμη πιο άσχημα και θα έχουμε πρόβλημα. Σε περισσότερες λεπτομέρειες περί του τι έγινε ή μπορεί να έγινε δεν θα μπω, δεν έχει νόημα, άλλωστε. Aντίο αγόρι!

Και από πάνω κάθεται ανακούρκουδα η Liz Taylor, άρτι αφιχθείσα από καρδιακή επέμβαση, 100 χρονών, ακόμη ζούσα αν και έχει κάνει της παναγιάς τα μάθκια σε εγχειρήσεις και έχει μπαινοβγεί από τα νοσοκομεία μιλιούνια φορές... Χμμμμ. Όχι ότι σχετίζεται το ένα με το άλλο. Προς θιού. Απλά είπα να σας ενημερώσω μ'ενα σάκο δυό μπιφτέκια. Αυτό θα πει κράση, κύριε!
"Οξάποδω, ζούδια γκαντέμικα!" - Liz Taylor

Labels: Liz Taylor, Stephen Gately, μούντζα στο Χάρο, σοβαρά πράματα, συφιλιές, τετέλεσθαι

Ποιος όμως τους σταμάτησε για τον Colin Firth;; Πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται σε τόσο ορεξάτη φάση;;
Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από την πρεμιέρα της ταινίας στο φεστιβάλ της Βενετιάς βελόνι: έχω απ'όλα λέμεεεεε για όλα τα γούστα και όλα τα μεγέθη~
Μμμμμ (Ο πρωταγωνιστής που χάνει πρόωρα τον εραστή του Matthew Goode και μπαίνει σε φάση suicidal)
GQMF
Reservoir dogsΈχω και Matthew Goode (το πρωτογενές γκομενάκι που τυγχάνει άτυχο)
Έχω και Nicholas Hoult (το φρέσκο γκομενάκι)
Έχω και Tom Ford (ο σκηνοθετοπαραγωγός)
Ανσάμπλ λέμεεε
Gucciάχτε τσαούσες
Αισθητική 60s
Από τα γυρίσματα
Έχω ΚΑΙ Julianne Moore (η fag hag περιωπής)
Αυτή είναι μία φανταστική φωτογραφία
Το Όσκαρ μπαζζζ έχει ήδη αρχίσει να ψήνεται. Αυτή την ταινία θα τη δω οπωσδήποτε.

Labels: Colin Firth, Julianne Moore, Matthew Goode, Nicholas Hoult, Tom Ford, τα ρέστα μου, ταινίες, τσελέμπριτυ αμόκ

Είχα κάτι άλλο να ανεβάσω σήμερα, αλλά έλα που με πρόλαβε ο Χάρος (φτου φτου) και δεν θα το δείτε μέχρι την επόμενη δημοσίευση. Απλώς ήθελα να πω Είναι δυνατόν;; Θάνατος στα 57, ρε πούστη μου;; Ζεις μία ζωή για να φτάσεις σε κάτι τέτοιες ηλικίες για να μπορείς να ζήσεις μόνο για τον εαυτό σου, να απολαύσεις ό,τι έχεις μαζέψει και καταφέρει μέχρι τότε, και εξ αίφνης, τσαααακ, πάρε έναν καρκίνο να σου βρίσκεται. ΜΟΥΝΤΖΑ ΣΤΟ ΧΑΡΟ. Ο θάνατος είναι για τους υπερήλικες, αγαπητέ μου, για αυτούς που βαρέθηκαν, για αυτούς που έχουν ζήσει πάμπολλα χρόνια, που έχουν κάνει ό,τι είχαν να κάνουν, που έχουν κλείσει ως άτομα και είναι έτοιμοι να πάνε να δούνε τι υπάρχει και από την άλλη γιατί είναι πλέον sο over it και υπεράνω. Όχι για ανθρώπους που δεν έχουν κλείσει ούτε καν τα 60. Σοβαρολογούμε; Πάρτο πίσω τώρα. Όχι ότι ήμουν ποτέ θαυμάστρια του Πάτρικ, εν αντιθέσει με τη συζυγική μου μονάδα, τον πιο γκέι στρέιτ άντρα που έχω γνωρίσει, του οποίου η ωλ τάιμ αγαπημένη ταινία είναι το Dirty Dancing (και του αρέσει και το Ghost, φυσικά, ας μην κάνουμε ερωτήσεις που δεν χρειάζονται να τίθενται, τα αυτονόητα ας τα αφήσουμε για άλλη στιγμή), αλλά ο Πάτρικ φαινόταν για class act και πολύ τζέντλεμαν. Για μένα, η αγαπημένη μου ταινία είναι φυσικά το To Wong Foo, Thanks for everything, Julie Newmar και με αυτό θα μας αφήσει ο Πάτρικ για τόπους χλοερούς από ετούτο εδώ το μπλογκ τουλάχιστον:


Και από εδώ και στο εμπρός, το μούντζα στο Χάρο θα γίνει και επίσημο tag, για τις θλιβερές περιπτώσεις. Και εις άλλα (όχι τέτοια όμως) με υγεία.

Labels: Patrick Swayze, μούντζα στο Χάρο, σκιάζουμαι, σοβαρά πράματα, τετέλεσθαι