Enas Sakos me Biftekia, yeah!
a.k.a. ένας τορβάς με κεφτέδες, μία τσάντα κρεατομόρια, μία σακούλα κεφτεδάκια, ένα σακ βουαγιάζ σουτζουκάκια, μία Birkin σεφταλιές, ένα τσουβάλι κεμπάπ, ένα σεντούκι λαχζματζούν, μία κασέλα tacos
Friday, November 27, 2009
Addendum
Και συγνώμην δηλαδή, μιας πουταναφέραμε περί βραβείων AMA, ξέχασα να σας παραθέσω την κορυφαία στιγμή της βραδιάς εν οίδει βίντεο:

Η Λαίδη Gaga τα σπάει, τα θρυψαλάει και γενικώς κάνει ό,τι της γουστάρει, χωρίς όμως υπερβολές και βλακώδεις αντιεπαγγελματισμούς, ξέρετε εσείς τώρα. Μέχρι τούδε ήτο μία παρουσία ενδιαφέρουσα μεν, αλλά μέχρι εκεί. Από αυτό το λάιβ (και όταν λέμε λάιβ το εννοούμε, όχι lip synching και χορός, αλλά κανονικό τραγούδι) και στο εξής, τη θαυμάζω γενικώς. Και αυτό το τραγούδι το Bad Romance με σαφείς επιρροές eurotrashpop είναι πολύ χαβαλεδιάρικο (αν έχετε υπόψη σας, εμένα μου θυμίζει Bodies Without Organs, σουηδικό ελεκτροποπ γκρουπάκι- επέκταση των Army of Lovers).

Labels:

Thursday, November 26, 2009
Γκομενάκι για πάντα!
Δε μπόρεσα να αντισταθώ, πάρτε κόσμε οφθαλμοσπά με τις καινούργιες φωτογραφίες του Alexander σε σουηδικό έντυπο, φάτε μάτια ψάρια, μπάτε σκύλοι αλέστε, κάνε χώρο να περάσω, άνοιξε πέτρα να διαβώ, φέρτε μου ένα μαντολίνο
Δώσε και μένα μπάρμπα
You talkin to me
I'm the only one heeyah
ΑγΆΠΑ ΜΕΕΕΕΕ
Μ'όλα τα λάθη πούχω κάgniiii
Κράτα μεεεεεεεε κλπ κλπ

Labels: , , , , , ,

Monday, November 23, 2009
Βραβεία ΑΜΑ: aka Hesteekie forada Stallone
Σήμερις συνειδητοποίησα ότι έχω καιρό να ξάσω τις αρπάγες μου και να ρίξω ένα καλό τσιτοκατέβασμα για να στανιάρω. Και τσουπ νάσου τα βραβεία αυτά, που δηλαδή χεστήκαμε περί τίνος πρόκειται, αλλά να, τσίτια έχει, διάσημους έχει, να η ευκαιρία για θάψειν.Η Τσακίρα τελευταία με εκνευρίζει φοβερά, διότι έχει ξεμπουμπουρμπουλέψει εντελώς και κάνει κάτι χορευτικά εντελώς για Baby O. Προτείνω μία κούρα σε σπα να χαλαρώσει αλαφρώς, γιατί το χάνουμε όπου νάναι το ματς. Στο σέξι καλό είναι να προσέχομε και λίγο, αλλιώς βγαίνουμε σαν φτηνιάρικα ρετάλια. Και στην παραπάνω περίπτωση την εμφάνιση τη βρίσκω υπερβολική.
Kelly Clarkson: έλα τσώπα, καλό είναιιιιιιι, οκέι δεν πέφτω να χτυπιέμαι, αλλά δε με προσβάλλει κιόλα.
Αυτή τώρα που βλέπεις εδώ Βασίλη μου είναι η Toni Braxton. Που σκατά χάθηκε αυτή τόσα χρόνια; Εκεί που ήτανε μπορεί άνετα να ξαναπάει, δεν πειράζει.
Αυτή η Leona Lewis πολύ με κάνει να μειδιώ όταν τη βλέπω, γιατί ο δικός μου της έχει αντιπάθεια για κάποιο περίεργο λόγο και τη βρίσκει άσχημη, όπερ μου κάνει εντύπωση, γιατί αυτός γενικά δεν δίνει βάση σε κάτι τέτοια. Εγώ, for the record, διαφωνώ. Δε βλέπω κάτι το άσχημο. Εκτός αν εννοούμε τον τρόπο με τον οποίο το μανατζεροαντουράζ της την πετάει τώρα τελευταία σε ό,τι εκδήλωση υπάρχει και δεν υπάρχει. Λίγο desperate κάνει.
Η Ρηχάννα με μία κρεασιόν Μαριλούς Βούρδουλα-Lowenstein που συνετέθη με τη μέθοδο κουπ-πατ και λευκό σκαρπίνι νυφιάτικο, από αυτά που αν σας δω να φοράτε θα σας κόψω στο ΓΟΝΑΤΟ. Επίσης μαλλί σε χρώμα κατουρλί, από αυτά τα αποτυχημένα ντεκαπάζ που κυκλοφορούν καθημερινά ανάμεσά μας, στο γραφείο, στο σπίτι, στο μετρό, στα φανάρια. Τελλ μι, αξίζει να είσαι σαν κατουρημένη μπανάνα για να δηλώνεις δήθεν ξανθιά ή μήπως πλέον το βλέπεις ότι, αν σου βγει έτσι η βαφή, χιλιετιρίδες καλύτερο το φυσικό σου;
Ποιον στο διάτανο νομίζει ότι παντρεύεται η Paula Abdul, το Marilyn Manson? Κάτι έχει αυτή η γυναίκα, κάποια αλλεργία, κάποια δυσανεξία, και δεν την έχω δει ΠΟΤΕ να φοράει κάτι που να το υποστηρίζει.
Αυτή είναι η πάλαι ποτέ Alicia Keys με απαίσιο μίνι στην πιο οικτρή απόχρωση του μπλε με ντεσέν Πούτσ(ο)ι Μπλε.
Και ξέρεις τώρα πόσο βαριέμαι οικτρά να σχολιάσω καν περί της Kristen Bell. Με αφήνει αδιάφορη από κάθε άποψη.
Ξέρεις ότι υπάρχει πρόβλημα γενικής φύσεως όταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και αξιοπρεπείς παρουσίες σε ένα event είναι η Φερετζέργκι-που-σου-λείπει. Αυτό το τσίτι μάλιστα.
Η ξυλάγγουρη δαιμονομούρα Nicole Kidman ήτο εκεί μάλλον λόγω συζύγου που είναι δήθεν μεγάλος αστήρ στο Αμέρικα, αλλά ξέρετε εσείς τώρα, εμείς είμεθα ευρωπαϊκό έθνος ανάδελφον και δε μασάμε από κάντρυ μαλακίτσες. Από τσίτια έχω δει και πολύ χειρότερα, από ψεύτικο χείλος όμως και ατόπημα μπότοξ... Δεν ξέρω. Δες για του λόγου το ορθόν ένα πιο κοντινό:
Ε κάνε κλικ ντεεεεεεε περιμένω.
Είδες; Δηλαδή αυτό είναι αρμόζον;;
Πλέον τα χείλη έχουν διπλασιαστεί. Όχι σε μέγεθος, αλλά σε ποσότητα. Από 2 χείλη πλέον έχει καταντήσει με 4. Αυτό δεν το συνυπογράφω.
Εδώ έχουμε μία παρουσία που κάτι μου έκανε, όχι απο σύνολον, διότι στα φωτεινά μοιάζει με ολόσωμο κοιλεπίδεσμο ολκής που φοράνε μετά από πλήρες body lift με πινελιές από Aliens, αλλά από άποψη περφόρμανς. Εδώ έχουμε κάτι, δεν ξέρω τι ακριβώς, αλλά είναι κάτι που διαφέρει με τρόπο που πολύ θα ήθελε να διαφέρει η Ρηχάννα. Δείτε αν θέτε το λάιβ στο youtube και θα με πιάσετε.
Και φυσικά το μεγάλο μπρουχαχά έγινε όταν βγήκε η Τζέλλο να κάνει την καμπόση, αλλά κατέληξε να σκάσει ωσάν το αργίτικο πεπόνι στα πατώματα (ουμφ):

(αν θέλετε να αποφύγετε το ΑΠΑΙΣΙΟ τραγούδι, πάτε κατευθείαν στο 2:36 λεπτόν για να δείτε το επίμαχο. Γιατί τα Louboutin τα λέει Λουμπιτώων, έλα μνι στον τόπο σου και ξούρα μη γυρεύεις δηλαδή το κάναμε... Ήμαρτον! Άμα δε μπορείς να το πεις, μην το λες. Άσε που δεν πταίει μόνο αυτό στο άσμα, προφανώς πρόκειται για μπαλαφάρα ΟΛΚΗΣ, δεν έχω δει και κανέναν να λέει κάτι το θετικό περί αυτού, no surprise βεβαίως).
Εδώ έχουμε και ένα 2 σε ένα γιατί το ποστ έγινε ήδη νυφική παστάδα από μέγεθος και έχω μόνον να πω ότι η Γουίτνι έδωσε μάθημα, σούπερ το ελαστάν, όμως η Τζάνετ βλέπω έχει μείνει στις παλαιές δόξες και συνεχίζει να ατοπεί. Τι είδους συνολάκι παλαιολιθικό είν τούτο; Τι ατσούμπαλη βράκα ιππασίας; Τι μπότα storm trooper? Τι τυνίκ του Τραβόλτα από εκείνη τη μαλακία τη σαϊεντολόγικια που δεν την είδε κανείς;; Δηλαδή απορώ. Επαγγελματίας της το έσιασε αυτό το σύνολο ή ο Αστραχάν στους στάβλους; Μα δεν ξέρει ότι τέτοια βάτα μπορεί να την υποστηρίξει μόνο μία γυναικάρα, μία Grace Jones, άντε έστω μία Αλέξις; Ήπαγε οπίσω στην ντουλάπα σου!

Labels: , , , , ,

Thursday, November 19, 2009
Vintage Γκομενάκια της Ημέρας
Ένα γρήγορο πόστινγκ ενός ντοκουμέντου βίντατζ σήμερις που θα κάνει καβάλους να εκραγούν (εφόσον είσθε γκέι άνδρας, στρέιτ γυναίκα ή μπισεξουέλ και των δύο βασικών συνομοταξιών, ως επί το πλείστον, αλλά αν είστε κάτι άλλο, σας ωθώ να δηλωθείτε, έτσι βρε αδερφέ/ αδερφή, από το στατιστικό ενδιαφέρον) και σάλια να τρέξουν. Εγώ σας προειδοποίησα! Επίσης, μην ανησυχήσετε αν δεν ακούτε κάτι στην αρχή, ο ήχος θα έρθει σύντομα από εκεί που δεν το περιμένετε.

Screen test με Paul Newman/ James Dean και ματιές που σκοτώνουν. Μόλις διάβασα, δε, και το βίντατζ κουτσομπολιό ότι, λέει, αυτοί αμφότεροι ήτο της μπισεξουέλ πεποίθησης, οπότε κάνει πιο ενδιαφέρον. Δηλαδή δεν είναι μόνον η ιδέα σας αυτό που βλέπετε, ούτε ήταν ΤΟΣΟ καλοί ηθοποιοί χεχεχ- αυτά είναι τα σέκσι! Απόλαυσέ το και έλα μετά από το απαιτούμενο διάλειμμα (μετά τις 15 φορές που θα το δεις σερί) να μας πεις πώς σου φάνηκε.

Labels: , , , , ,

Tuesday, November 17, 2009
Ημερολόγιο καταστρώματος: Amy Amy Amy
Αγαπητή Amy,

Φτάσαμε στο τέλος της κοινής μας πορείας. Εγώ και συ πορευτήκαμε τα τελευταία χρόνια αντάμα στη φουρτούνα της ζωής, περάσαμε μύρια κύματα, αλλά κρατηθήκαμε για όσο αντέξαμε, χέρι χέρι, εγώ από το σπίτι μου με τα τραγουδάκια σου και συ από την Αλβιώνα με τα ντράβαλά σου. Αντέξαμε μαζί τούτα τα χρόνια την αποτυχημένη σχέση σου, τον αποτυχημένο γάμο σου με την αποτυχημένη σχέση σου, τη θολούρα της κεταμίνης, το ρυπαρό σου beehive που είχε χρόνια να δει σαπούνι, την ανορεξία που μάλλον δεν οφείλεται σε ψυχολογικά δρώμενα, αλλά στην ως άνωθι θολούρα, τις παθέτικ εμφανίσεις σου στα εκάστοτε βραβεία, φεστιβάλ, συναυλίες, αποτυχημένες λάιβ εμφανίσεις όπου έφτυνες ξανά και ξανά κατάμουτρα τους αφοσιωμένους σου φαν νιαουρίζοντας σαν ψωρόγατο, ξεχνόντας τα λόγια στα τραγούδια που έχεις γράψει η ίδια και γενικώς όντας ένα ράκος που δε χωράει δικαιολογίες, αντέξαμε τον πατέρα σου, τη μάνα σου, την πεθερά σου, τις φυλλάδες, τα παπαράτσια, τις φυλακές, τα δικαστήρια, το παράφορα απαίσιο μαύρο αϊλάινερ σου, ενίοτε μουτζουριασμένο από τα κλάματα του comedown, αντέξαμε τις βρωμομπαλαρίνες σου,
Και γιατί τα αντέξαμε όλα τα παραπάνω μαζί, ωσάν το Γιβραλτάρ; Γιατί σε λυπόμουν τόσο καιρό και γιατί σε υπερασπιζόμουν όταν οι φίλοι μου μου έλεγαν να σε αφήσω, να βρω κάποιον άλλο, κάποιο να με στηρίζει, να μου γράφει τραγούδια χωρίς αναφορές σε ναρκωτικά, να μπορώ να τον δω κάποια μέρα σε συναυλία χωρίς να υπάρχει 90% πιθανότης ότι θα ακυρωθεί ή/ και θα διακοπεί 5 λεπτά μετά την έναρξη. Γιατί όλες οι dysfunctional σχέσεις είναι δύσκολο να τελειώσουν. Αλλά πλέον τα ψέμματα τέλειωσαν. Δύο τεράστιες σταγόνες σιλικόνης έκαναν το ποτήρι να ξωχειλίσει:
Μόνο ένα άτομο εντελώς χαμένο πλέον θεωρεί ΑΥΤΟ το ανοσιούργημα καλή ιδέα.

Προφανώς δεν κοίταξε στον καθρέπτη.Και αν κοίταξε, μάλλον ήταν εν οίδει θολοχασούρας.Έξτρα μπόνους κατάντιας: φούσκωσε ΚΑΙ τα χείλια με πετροχημικά. Και σε περίπτωση που αναρωτιόσασταν, ναι, ΚΑΙ οι φακίδες είναι ψεύτικες. Αυτά τα γελοία δε μπορώ να τα συνυπογράψω με την καμία. Αυτά τα ολίγα. Πλέον είσαι αποκλειστικά πρόβλημα των γονιών σου.
Και τώρα σε παρακαλώ, μάζεψε τα ρυπαρά σου πράγματα (άσε όμως τα σιντί) και φύγε από το σπίτι μας, τρομάζεις το τεκνό μου.

Labels: , , , , , , ,

Wednesday, November 04, 2009
Ημερολόγιο καταστρώματος: ΆλεκΖάντερ Σκάρσγκωρντ
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Σήμερα έκανα γερμανική βάρδια 5 ωρών στο γυμναστήριο και οι κοιλιακοί μου έχουν βαρέσει μπιέλα. Από εδώ και τούδε αποφάσισα να φοράω αυτό το τσίτι το ξώμπρατσο όσο πιο πολύ με παίρνει. Τι χτυπιέμαι στα γυμναστήρια άμα είναι να μην τα δείχνω; Ένιγουει, από τότε που χώρισα νιώθω άλλος άνθρωπος. Νιώθω το κορμί μου μισό. Θυμάμαι το κολασμένο σεξ με το Σάκο και θλίβομαι. Και αισχύνομαι επίσης, αλλά με την καλή την έννοια. Και μετά κλείνω τα μάτια και ονειρευομαι.
Είμαι γενικώς μπερδεμένος. Και όλα αυτά που λένε οι φυλλάδες περί Evan Rachel Wood και (ήμαρτον!) Kate Bonesworth είναι πίπες, αγαπητό μου ημερολόγιο, πίπες και ψεύδη ασύστολα. Ένα απλό μεθυσμένο φλερτάκι σουηδικού τύπου είχαμε και το κάνανε σήμερα γάμος γίνεται. Αχ ας μπορούσααααα να σε ξεχάαασωωωωω
(Παραθέτω σπάνιο φωτογραφικό υλικό από το λεύκωμα της σχέσης μας. Σάκε, γύρνα πίσω! Η hjärta μου βαράει λειψό σκοπό και το kropp μου σε ποθεί ακόμη παθιασμένα-τι κι αν έχασες το πρόσωπό σου σε εκείνο το φριχτό δυστύχημα στο εργοστάσιο με τους δονητές και αναγκάστηκαν οι ιατροί να σου βάλουν ένα λευκό τετράγωνο! Για μένα θα είσαι πάντα ο ίδιος, γνωστός, φιλήδονος, ερωτικός, αισθησιακός, μελαχρινός αγαπημένος Σάκος που γνώρισα τότε, μία παγωμένη μέρα στην Ουψάλα στο κιόσκι με τα λουκάνικα του Björn-Gustav)
Ο μπαμπάς μου λέει να σε ξεχάσω, να βγω στα πάρτυ με τα ούζα που συνέχεια με προσκαλούν φίλοι και γνωστοί (μα τι μόδα τώρα τελευταία τα ούζα!) και να παρθώ ασυστόλως μέχρι να σε ξεπεράσω, αλλά εγώ δεν είμαι από αυτούς. Εγώ είμαι από τους άλλους, Σάκε! Από εκείνους με τα μονόπετρα και τις βίλες και τα σκυλιά και τα μούλικα! Δώσε μας μία ευκαιρία ακόμη!
Τούδε και στο εξής, θα περιμένω, din Alexander

Labels: