Enas Sakos me Biftekia, yeah!
a.k.a. ένας τορβάς με κεφτέδες, μία τσάντα κρεατομόρια, μία σακούλα κεφτεδάκια, ένα σακ βουαγιάζ σουτζουκάκια, μία Birkin σεφταλιές, ένα τσουβάλι κεμπάπ, ένα σεντούκι λαχζματζούν, μία κασέλα tacos
Friday, February 19, 2010
Γκομένακι της ημέρας: Joel McHale
Αυτόνα εδώ τον Joel McHale τον είχα κόψει και στο παρελθό, έχοντας δει εδώ και κει κλιπάκια από την αμερικανιά The Soup, σατιριστική εκπομπή που κοροϊδεύει άλλες αμερικάνικες εκπομπές στο E! (το κανάλι). Μου είχε κάνει ένα μικρό κλίκε, λόγω του ότι είναι ωραίο τεκνό και αστείο, ένα μεγάλο συν.

Kαι ένα ακόμη:

Εγώ πάντα είχα την εντύπωση ότι πρόκειται για γκέι γκομενάκι, αλλά τελικά (σπόιλερ) έμαθα ότι ο Joel είναι ύπανδρος με γυναίκα και με παιδί. Αλλά να μου πεις, σάματις αυτό είναι απόλυτον; Πάντως ο Joel απ'ότι κατάλαβα έχει πολλούς γκέι οπαδούς και με καλό λόγο.
Τώρα πλέον ο Joel διατελεί και μέλος του καστ μιας σχετικά καινουργής κωμικής σειράς στο Αμέρικα ονόματι Community που άρχισε στο έτσι κι έτσι, αλλά μετά από κανα-2 επεισοδιάκια τελικά έκατσα και τα είδα όλα οnline (δοκιμάστε tvduck) και μπορώ να πω ότι ο Joel είναι σίγουρα flavour of the month στα γραφεία του Σάκου:
Μμμμμμμμμμμμμμια χαρά σε κόβω. Η σειρά έχει πολλά αβαντάζ, αλλά το πιο καλό είναι ο Ken Jeong ως señor Chang, κινέζος καθηγητής ισπανικών. Άμα δεν το δεις, δεν περιγράφεται.

Labels: , , , , , ,

Monday, February 15, 2010
Γκομένακι της ημέρας: Lorenzo Martone
Και ποιος είναι αυτός να μου πείτε! Ετούτο εδώ το τσουπωτό με το τσαλίμι είναι ο Lorenzo Martone, ο οποίος τυγχάνει σύζυγξ του Marc Jacobs. Δέτε, δέτε εδώ τσάκισμα και χάρη! Αυτή η φωτογραφία εμένα μου είπε πολλά, γιατί καλό le poulet, δε λέω, αλλά άλλο πράγμα το να δίνεις την εντύπωση ότι το φχαριστιέσαι πραγματικά αυτό που κάνεις. Αυτό το ντοκυμάν το φωτογραφικό είναι από το περιοδικόν BUTT (μάλλον πρέπει να το αποφύγετε αν είστε στη δουλειά, αφήστε το για αργότερα όταν πάτε σπίτι, γκομενοδουλάκιαααα-α και επίσης αν δεν σας ενδιαφέρουν τα γκομενάκια στο ανδρικό τους να πάτε αλλού, δεν είναι για εσάς αυτά τα πράματα). Επίσης ο Λορέντζο μας ενημερώνει στο άρθρο ότι ο Μάρκ την έχει μεγάαααληηηη, πολύυυυ μεγάααληηηη, και ξέρετε τι λέει ο σοφός λαουτζίκος σχετικά με τα πολλά κεράσια, ας μην μπω σε τέτοια λαογραφικά θέματα γιατί δε θέλω να το κάνω ζήτημα. Και χαρά στον που την έχει δηλαδή.
Επίσης με ευχαριστεί οπτικώς το όλο θέμα, έχει έτσι μία κορμοστασά πολύ τσουποζουμπουρλή (δεν εννοώ τίποτις το αρνητικό, αλλά να, αυτά τα μπουτάκια είναι ζουμερά και όλως-διαόλου χαριτωμένα) που γενικά δεν είναι διόλου δυσάρεστη.
Τι άλλα νέα; Το Big Love το παρακολουθείτε;; Ήταν ή δεν ήταν το πιο πρόσφατο επεισόδιο βόμπα εντελώς; Τώρα πάω γιατί έχω να δω και Hung και κάτι άλλα που έχουν μαζευτεί.
Α, εδώ βρήκα και μία ακόμη του παραπάνω τεκνού σε φάση ααααααχχχχ με πιάσατε στο γυμναστήριο βρε αγόρια, τι πράγματα είναι αυτά-φλεξ-μα ούτε να γυμναστεί ο άνθρωπας τη σήμερον ντίαζ-φλεξφλεξ-ουφ-ουφ. Έτσι για λόγους αναφοράς.

Labels: , , , ,

Thursday, February 11, 2010
Πάει κι αυτός> Alexander McQueen..?
Πώς!
Αντίο μας είπε ο Alexander McQueen σε αυτή την πιο κρίσιμη καμπή της καριέρας του, σε μία φάση που τα σχέδιά του διαμόρφωσαν βασικά ένα μεγάλο μέρος του ύφους που κυριαρχεί στη μόδα για αυτή τη σεζόν; Από το ίδιο του το χέρι, μάλιστα;; Δεν θέλω να είναι αλήθεια. Ο Αλεξάντερ είχε μεγάλο ταλέντο, πήγαινε πολύ καλά φέτος και είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τις τελευταίες κανα-2 σεζόν. ΜΟΥΝΤΖΑ ΣΤΟ ΧΑΡΟ!
Πριν από μία βδομάδα περίπου, και η μανούλα του Αλεξάντερ είχε κάνει το ντεμπούτο της στο μεταθανάτιο μπαλ μασκέ. Δεν ξέρω αν αυτό είχε κάποια σχέση με την αυτοκτονία του ίδιου, αλλά δεν το κόβω και για άσχετο. Ας ελπίσουμε ο δρόμος προς τον παράδεισο να είναι στρωτός και ίσος, για να μπορείς να τον ανέβεις με τον αστακοδαγκανοντάκο (βλέπε από κάτω) σου χωρίς πρόβλημα, αγαπητέ μου.
Τίποτα από αυτά που βλέπεις γύρω σου δεν αξίζει να κόψεις το λαιμό σου, κατά την ταπεινή μου άποψη. Κρίμα!

Labels: , , ,

Thursday, February 04, 2010
Μουτ Ντέιμον
Ο Matt Damon...
κάνει μούτες.
Και γυρίζει μία ταινία. Πάλι θα τρέχει και θα κυνηγιέται με μπατσαριό; Από τότε που έκανε το Μπουρρρνν μου φαίνεται ότι έχει παίξει και παίζει τρεχόντως σε έναν συρφετό ταινίες άκξιον. Είναι οκέι ηθοποιάκι, αλλά το πολύ το πατερμό το βαριέται και η γιαγιά σου. Τι δικεφαλάκι έχει όμως, το τσουλάκι! Και τα κράταγε κρυμμένα τόσα χρόνια; Ή μήπως φταίει που εγώ δεν τον έχω δει και σε πολλες άλλες ταινίες;

Και μιας πουταναφέραμε για μούτες, δείτε, εδώ τσαλίμι:
Ποια είναι αυτή η θεότητα που έχει ρίξει στον ίσκιο όλες τις διάσημες κυρίες τις από πίσω; Τι πόζες, τι σκέρτσα, τι τσάκισμα, θέμου! Όχι μόνο βράζει η χύτρα, αλλά σφυράει και η βαλβίδα!

Labels: , ,

Wednesday, February 03, 2010
Άντε Grammy-σου-ΟΥΥΥ
Τελικά τα Grammy ποιος τα χέζει πλέον. Έχουν γίνει, μου φαίνεται, η νερωμένη εκδοχή των δήθεν βραβείων MTV. Άμα είναι, κύριοι, να βραβεύουμε το κάθε κλωνάκι της Ντίζνευ και ααα μπράααβοοο πάρε 500 βραβεία που πούλησες σε εκατομμύρια παιδάκια που δεν ξέρουν τη διαφορά μεταξύ (για μισό λεπτό, βιώνω μεσηλικιακό αντι-teen κυκεώνα αυτή τη στιγμή) πούτσας και λούτσας με το μπαρδόν, τότε να μαζέψουμε τα διαδικτυακά μας μπαγκάζα και να την κάνουμε. Αλλά όχι ρε, δε φεύγω. Να φύγουν τα παιδάκια να πάνε να δούνε μπούρδες Twilight, να παίξουν με καμια πλαστελίνα και να αδειάσουν τη γωνιά μας.
Με αυτή την εισαγωγή (μην ξεχνάτε, έχω πικαριστεί που μου απέρριψαν το σούπερ σόου που είχα σχεδιάσει, βλέπε παρακάτω) θα μπω και θα σκίσω γάτες ΚΑΙ στα τσίτια και την κριτική. Αρκετά πλέον κύριοι με τα τσιλιβίθια που κατευθύνουν τη μουσική σκηνή στο βόθρο.
Lea Michele: μαύρο, βαρετό. Μαλλί: μπούρδα. Φράντζα: ιδίως μπούρδα. Παπούτσι: 5 νούμερα πιο μεγάλο από το δικό της. Αυτό ειδικά το τελευταίο με συφιλιάζει. Βλάκες στυλίστες!
Η απλή και ανεπιτήδευτη ομορφιά της Γκάγκας ήταν το επίκεντρο της βραδιάς. Εδώ με στολή Ziggy Stardust/ αποτρίχωση από εδώ μέχρι τα Τρίκαλα.
Φιλοχτρές Rihanna και Katy Perry, με φτερωτή τουαλέτα η μεν που καμία άλλη δε θα μπορούσε να φορέσει και με φλόραλ η δε το οποίο από μακριά δε δείχνει καθόλου, δυστυχώς. Ή μήπως είναι που το φοράει αυτός ο βλάκας και δε μπορώ;;
Γκάγκα νούμερο 2: ένα κομψό, λεπτεπίλεπτο κομμάτι, ό,τι πρέπει για βραβεία (βλέπε κύριο που κάθεται από πίσω της με το τσιρκωτό σακάκι). Λιτό και ανεπιτήδευτο, πραγματικά.
Περουκόνσε νο. 1 με ένα απλό Βερσατζάκι κοφτό και πλαστικοειδές. Μου αρέσει γιατί συνήθως αυτή φοράει κάτι γκραντιές μεγαλεπίβολες και καλό είναι κάπου κάπου να θυμόμαστε και την ηλικία μας και να φοράμε και τίποτις νεανικό όσο προλαβαίνουμε. Ασσορτί με λουκ πάτα γερά την πασαρέλα να στρώσει.
Νοσφεμάρκ Άντονι και JeLLo με απαίσιο, πραγματικά, φόρεμα. Φτηνιάρικο, βαρετό, ηλίθι, άσκοπο να το πω, δεν ξέρω. Η σιλουέτα της κάνει μεν ένα χαριτωμένο σκέρτσο έτσι εκεί στο καπούλι που μου φέρνει θετικά, αλλά γενικά αυτό ήταν ανεπίτρεπτο για μία γυναίκα που σκοπεύει να λανσάρει νέο άλμπουμ σύντομα και να μας ηχοραπίσει με τα νιαουρίσματά της. Εδώ πρέπει να μας θυμίσει τα μεγαλεία της, όχι να πέφτει σε τέτοια λάθη.
Ετούτο εδώ το τσουτσέκι είναι που έκλεψε από τα χέρια της Gaga το album of the year. Ποια; ΑΥΤΗ. Ποια μα τον Άρη είναι αυτή η Taylor Swift; Δηλαδή θεωρητικώς ξέρω, αλλά δε θέλω λεπτομέρειες. Δε με συγκινεί να το κοιτάξω, βρε αδερφή. Και τι να πω για το τσίτι; Άμα σε κάνει να μοιάζεις με πρόσφυγγα από αφρικανικό εμφύλιο, τότε για μένα είναι μάλλον απαίσιο.
Εδώ έχουμε ένα μυστήριο. Οκέι, ΚιντΜποτ, από μαλλί είσαι ζούπα, μου αρέσει πολύ αυτό το καρέ δήθεν, σε απομακρύνει από τα πολύ desperate-είμαι-σέξι-αλήθεια-λέω, το φόρεμα δε με αφορά καθόλου, αλλά τι είναι ΑΥΤΟ στην αμασχάλη/ στο στήθι της;; Δηλαδή αυτό είναι ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Το ότι το 'Μποτ είχε πλαστικά βυζιά το ήξερα, μεν, αλλά εντροπής, χάθηκε ο στυλίστας να βάλει το χέρι του να της το φέρει στα ίσα του να κοιτάει μπροστά; Πρέπει δηλαδή να ατενίζει το μέλλον στο πλάι;; Βλάκες στυλίστες!
Γκάγκα νο. 3: αφαιρετική Glinda the good witch με γαϊδουρόντακο παγιετέ, αστέρι διαγαλαξιακού νίντζα και πείτε μου εσείς τώρα πως, ΠΩΣ κάθεσαι με αυτό το συρματόπλεγμα στον κώλο.
Η Πινκ μπορεί να τελείωσε τη βραδιά αιωρούμενη και σχεδόν γυμνή, αλλά την άρχισε με ένα πολύ δυνατό φόρεμα που της πάει.
Φερετζέργκι back to disco basics. Το scroll-down fug το ξέρετε;; Ε, αυτό είναι το αντίθετο.
Αυτή είναι η ηθοποιά Alfre Woodard που πολλά μου αρέσει. Αλλά πώς στην ευχή παίρνουν ορισμένοι άσχετοι με το όλο θέμα προσκλήσεις; Δηλαδή εδώ δεν πάει ο νους.
Fun fact: τα κανιά της Χάιντι Κλουμ ξεκινούν ακριβώς κάτω από τα βυζά της.
Αυτό ήταν το της εισόδου της Περουκόνσες. Χαντζαπλάστ καλλιγραφία. Όταν έμαθα ότι είναι Roland Mouret, απογοητεύτηκα γενικώς. Είναι αυτός ο Μουρές που αγαπήσαμε;;
Η Jennifer Hudson με φόρεμα από τη μάρκα της Χτικιόριας Μπέκαμ που εμένα πολύ μου άρεσε. Τέτοιες σιλουέτες μου αρέσουν πολύ έτσι με εφαρμοστά στα μούτρα σας άκωλες φαρμακομούνες.
Και εδώ έχουμε τη Μπρίτνι, με καθυστέρηση 3 χρόνια στο τρεντ το κοψομπούτικο- δίχως πανταλόνι. Έχει ωραία μπουτάκια πάντως. Με λυπεί όμως αυτό το άδειο της βλέμμα και το κενό χαμόγελο.
Αυτό το χρωματάκι της Mary J Blige είναι πολύ ωραίο και μπορώ να πω πως το υποστηρίζει.
Τρον-Φερετζέργκι. Τρόνγκι. Τρονγκί για τους φρανγκοφών.

Labels: , , , , , ,

Monday, February 01, 2010
Βρε άντε Grammyσου
Για αυτά τα Grammy εγώ είχα όραμα.
Είχα πριν από μερικούς μήνες πλευρίσει τους διοργανωτές να κάνω μία ιδιαίτερη πρόταση για ένα σόου που θα έμενε στα χρονικά. Είχα φτιασιδώσει μία μακέτα, είχα ρίξει κάτω προκαταβολή για 23 κύκνους λευκούς, είχα μισθώσει το Γκωτιέ να μου σενιάρει τα κουστούμια και το Φωκά Ευαγγελινό να φροντίσει για τους καφέδες. Η Πώλα Αμπντούλ είχε βγει από τη σύνταξη της χορογραφίας και είχε δασκαλέψει τους κύκνους να βγαίνουν στη σκηνή ένας ένας με τιάρες από νέον και ο Γκωτιέ είχε ήδη ράψει 5.667 πούλιες ασημωτές σε ένα ζευγάρι leggings από αυτά της Λίντση Λόχανς για το κουστούμι του περφόρμανς. Από τη μέση της σκηνής θα αναδύετο πλατφορμίτσα καθρεπτέ όπου θα στεκόμουν ΕΓΩ με το κολλανάκι μου με τις πούλιες, θα πλαισιωνόμουν από τους κύκνους και τη χορωδία της μονής Αρπάγουσας κάτω Κυθήρων (δεν ξεχνώ τις καταβολές μου και δίνω και έναν τόνο φολκλόρ για να χαρεί ο απλός λαούτζος), με ντάκο καβουροδαγκάνα ειδικά κατασκευασμένο από τη Νάσα (λετονή μόδιστρα που κάθεται στο Παγκράτι, θα σου δώσω το τηλεφωνάκι της κάποια άλλη στιγμή), ένα τριπλό μποά από ζωντανά κουνέλια αρμαθιασμένα (γιατί είμεθα και φιλόζωοι, να μη λένε οι φαρμακομούνες ότι εγώ δε σκέφτομαι τα ζώα) και μπούστο από ακατέργαστο κατακάθι αφαλάτωσης σε τόνο ροζ της ουλής. Τα μαλλιά, δε, θα ήταν ένα ειδικό hairpiece από φίλτρα γαλλικού καφέ (για να πηγαίνουν με το μπούστο) με μεγαλεξάντρινη περικεφαλαία στην κορφή σε κοραλλί Αστραλίας που θα κατέληγε σε ουρά τριών μέτρων. Από τους ώμους μου θα ξεχύνεντο φλόγες και λοιποί σπινθήρες και ο καβάλος μου θα ήταν πλαισιωμένος από μεταλλικά γρέζια και παξιμάδια και μπουλόνια και πριτσίνια (για το αβαντ γκαρντ). Κόσμημα δεν έχει, να μη βγω και λατέρνα. Και όταν θα έβγαινα η οπτασία Κοζμομπέλλα (το άλτερ έγκω μου) από τα έγκατα στο πλατφορμάκι και οι κύκνοι θα παύανε το σκούξιμο και οι γριές θα κόβανε το καπουλοκούνημα και τους ύμνους και όλο το κοινό θα είχε μείνει με τον καταπιώνα ανοιχτό και θα στάζανε οι σαμπάνιες, εγώ θα άνοιγα το στόμα μου (Swarovski-encrusted) και θα απέτεινα ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ τον ξεκάθαρο ύμνο στα Grammy, ένα άσμα σαν γραμμένο (χεχ) για τη μέγιστη αυτή εκδήλωση τση μουσικής:

Αλλά δεν πάμε μπροστά έτσι με τα μυαλά τα παρωστραβοχυμένα που κουβαλάει το etablissement. Όταν δεν μπορεί μία ιδέα ιδανική και τέλεια από όλες τις απόψεις να τύχει στήριξης από τους φορείς, τι ελπίδα υπάρχει σε ετούτο τον κόσμο που δε σε αφήνει να πράξεις καλλιτεχνικά αυτό που σε προστάζει η έσω μούσα σου; Τι;
Τέλος πάντων, αυτό ήταν η ταπεινή μου εισαγωγή στο θέμα των Grammy. Τώρα εσείς περιμένετε και κανένα ποστάκι με τα τσίτια και άλλα λοιπά, γιατί η πικρία που με περικλείει είναι άφθονη. Και που να δείτε τι ετοιμάζω για Γιουροβύζον.

Labels: , , , , ,