Enas Sakos me Biftekia, yeah!
a.k.a. ένας τορβάς με κεφτέδες, μία τσάντα κρεατομόρια, μία σακούλα κεφτεδάκια, ένα σακ βουαγιάζ σουτζουκάκια, μία Birkin σεφταλιές, ένα τσουβάλι κεμπάπ, ένα σεντούκι λαχζματζούν, μία κασέλα tacos
Friday, March 18, 2011
Blogoscars 2010! Βραβείο σκηνοθεσίας, check it


Kατηγορία τρίτη: σκηνοθέτες!

Ημερολόγιο από τα χαρακώματα: αγαπητή μάνα, οι μέρες κυλούν βαασανιστικά αργά και για μας τους μπλόγκερς με κύριο χαρακτηριστικό την αγάπη για το προκραστινέσιον οι ρωγμές έχουν αρχίσει να δείχνουν και η κόπωση του αμείληχτου τούτου ηβέντ να βγαίνει και στο τουήτερ μας. Συνεχίζουμε όμως, με ένα όνειρο, με ένα κοινό σκοπό, την απόδοση της δικαιοσύνης.

10. Luca Guadagnino, Io sono l'amore.
Ε κοίτα, στην αρχή ήταν βαρετούτσικο, μετά ήταν αργό, μετά κάτι ψιλά όμως απογειώθηκε. Αλλά γενικά ήταν μία όμορφη ταινία. Ιδίως στο σεκς μου άρεσε πολύ. Και φυσικά δίνω βαθμό επειδή ήταν σα καυ-λάβ λέττερ στην πολυαγαπημένη Tilda Swinton, αυτό είναι εμφανές πιστεύω.
9. Lisa ΤΣΟΛΟΝΤΕΝΚΟ (βλέπε: δίνω βραβείο καλύτερου ονόματος) The kids are alright
Μία ήσυχη, σχετικώς, ταινία με ρεαλιστικούτσικο περιεχόμενο κατά φάσεις. Το μεγάλο της φόρτε ήταν οι ερμηνείες.


8. Derek Cianfrance, Blue Valentine
Που σκίσατε όλες φλέβα στο μηλίγγι, οκέι, μου άρεσε, πάλι οι ερμηνείες ήταν που ξεχώρισαν. Ρεαλιστικιά επίσης ταινία για τα δεδομένα της αμερικανιάς.


7. Debra Granik, Winter's bone
Αυτήν εδώ δεν την ήξερα και έπρεπε να ψάξκω να βρω όνομα στο Imdb. T'ομολογώ!
Μα κάθε σπίτι στ'Απαλάχια με τ'όνομα έχει και από ένα μπάντζο;;
Φαί δεν έχουμε, πιάκω ένα μπάντζο να ξεχαστούμε;


6. Tom Hooper (Larry Bird diet ή James Cameron Light,
όπως σας κάνει γούστο), The King's Speech


5. David Yates, Harry Potter and the Deathly Hallows, Part 1
Έλα τώρα που δε σ'άρεσεεεεε


4. Ethan & Joel Cohen, True Grit
Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, εγώ το φχαριστήθηκα.
Τελικά ένα γκιφάκι Deal with it χρειάζεται σε κάθε ποστ.


3. Edgar Wright, Scott Pilgrim vs The World
Ε νταξ, καινοτομία κάργα. Οι περισσότεροι δικοί μου δεν το έπιασαν. Τους τη βγήκα ότι γερομπισμπικιάσανε και δεν έχουν το σωστό απρότς στις ταινίες που είναι για τα νειάτα, ααχ τα νειάτα. Ενώ εγώ που είμαι ζωηρή πουλάδα και τζοβενοφέρνω και είμαι ντάουν γουιθ ιτ, το απόλαυσα. Πάω τώρα για ένα τήλγιο γιατί ρέγκλωσα.


2. Christopher Nolan, Inception
Αυτό δεν κατάλαβα γιατί τόσο ΦΤΥΣΙΜΟ ροχάλα από την ακαδημία.
Έβγαλε πολύ παρά με ουρά και έγινε meme ολκής, γι'αυτό;;
Αχ τα γεροπάραλα της ακαδημίας. Να τα ακούτε τα αγγόνια σας.


1. Darren Aronofsky, Black Swan (που, ως ΡΩΣΟΣ, ξέρει από καλό ΜΠΑΛΕΤΟ, never forget). Μπορεί η Πόρτμαν να με άφησε ψυχρή και ανέγγιχτη σα μορμόνα γκόμενα μέχρι την πρώτη νύχτα του γάμου και της πικρής απογοήτευσης, αλλά η ταινία ήτο άρτια από πολλές απόψεις.


Labels: , , , ,

3 Comments:
Blogger doppelganger said...
Tha to pw.Sumfwnw mazi sou gia ton edgar wright!Adikia logw blogbusterias, o amthrwpos zwgrafise kuriolektika kai metaforika!Totally omws, respectia polla respectia kai Chapeau kai ola ta synafi...

Anonymous Precious said...
to black swan tha mou arese toso pio polu an den epaize h Portman!!!
pws na thewrhsw mia hthopio talantouxa otan paizei diarkws auto pou fainetai, dld to kalo koritsaki?!
sumfwnw me auto pou les gia thn tainia, alla iou me thn prwtagwnistria, nomizw oti to erikse arketa!

Blogger Katerina said...
Πρέσους, συμφωνώ απόλυτα, και μένα με ενόχλησε πολύ η ερμηνεία της Πορτμαν και δεν έχω καταλάβει δια τι τόση μανούρα. Σε άλλες ταινίες έχει παίξει πολύ καλύτερα. Αν και δεν πιστεύω με τίποτα ότι είναι το καλό κοριτσάκι και ότι έπαιζε τον εαυτό της, μάλλον το αντίθετο.

Links to this post:
Create a Link